सदियौँदेखि अँध्यारो छ यहाँ । कालोनीलो छ चारैतिर । छैन अर्थोक केही यहाँ अन्धकार शिवाय ! छामछाम छुमछुम छ जिन्दगी । अति कोलाहलग्रस्त भएर पनि चारैतिर घोर सन्नाटा
नेपालको सिंहदरवार बन्दा अमेरिका पनि बनेको थिएन । तर यी भारतका पुच्छरे नेताले देश टाट पल्टाए, खोलामा पुल छैनन्, चाइनाले बनाइ दिएका कलकारखाना बेची खाए । जनतालाई कंगाल
Feminism : the advocacy of women’s rights on the basis of the equality of the sexes. I think it’s absolutely liberating that feminists speak up for what they
अबत जिन्दगी अतालियो अधिक तापले निसासियो हुरहुरी बले प्रकल्पना रहर बीचमै उजाडियो हर उपासना भए वृथा किन रिझेन दैव टाढियो विरहले लुट्यो सबै खुसी मलिन चेहरा उदाङ्गियो भर
(तस्वीर साभार: प्रमको सार्वजनिक सन्देशबाट ।) नेपाली जनबोली भन्छ- ढाँटेको कुरा काटे मिल्दैन । छोराले गाउँलेलाई भनेछ- हाम्रा बा भकारीमा लुक्नु भएको छैन ! प्रधानमन्त्री ओली केही दिन
समाजसेवाप्रतिको अभिलाषा बि सं २०५७ सालमा महिला विकास तथा बालबालिका चेतना केन्द्रद्वारा असहाय बृद्ध अनाथ आश्रम नामक गैरसरकारी संस्था दर्ता गरेर काम थाल्दा मिनाले ‘कमाइखाने’ भाँडो बनाउन खोजेको
“मन्दोदरी ! तिमी मलाई एकभारी खर पैंचो दिन सक्छ्यौ ? म टाँकीको रूखमुनि एउटा ‘छाउगोठ’ बनाउँदैछु यमुनालाई राख्न। हेर्न मन छ यसपाली ‘छाउगोठ’ बसेकी यमुनासँग यमराजले टीका लागाउँछन्
छैनौ तिमी पास,छ याद बाँकी गुञ्जिन्छ चारैतिर नाद बाँकी गाँजे सधैँ व्यग्र र वेदनाले बाँकी छ सम्पीड विषाद बाँकी मीठो पुग्यो केवल सम्झनामा भोग्दै छु सर्वत्र विस्वाद बाँकी
हस्पिटलको एउटा कक्ष बाहिर केहि दिनदेखि एक विमारी निक्कै धाइरहेको छ च्यातिएको लुगा,च्यातिएको टोपी उसको शरिरमा छर्लंग्ग देखिन्छ । आफ्नो व्यथा उसले बार बार कक्ष भित्र सेता लुगा
युद्ध जारी थियो । मान्छेसँग मान्छेको युद्ध । मेशिनसँग मान्छेको युद्ध । अनि अहिले त मान्छेसँग मेशिनको युद्ध । यहाँ मान्छेहरु पहिल्यै भ्रष्ट थिए । मान्छेको सङ्गतले पछि
छुन-छुन खोज्छु तिम्लाई भेट्नै गाह्रो रैछ तिम्रो मन त ढुंगाभन्दा पनि साह्रो रैछ । दिन रात छेउमै कतै आफैंसँग तिमी छुँकी-छुँकी भन्दा भन्दै हराउँछौ तिमी । रात धेरै
कारण जे पनि हुनसक्छ जस्तो पनि हुनसक्छ जो पनि हुनसक्छ तर पनि मानिस भन्छन् “तेरै कारण” नराम्रो कुराहरू जति सबै “तेरै कारण” “तिम्रै कारण” “तपाईँकै कारण” “हजूरकै कारण”
मन उदास भो वियोगले सुख लुटे असंख्य शोकले रहर,चाहना भए धुजा विरह झाङ्गिदै छ क्षोभले जड भए समग्र चेतना नयन चिम्लिए प्रबोधले नियतिको सधैँ छ ताडना थिलथिलो छ
विश्वका कुनै पनि देश राष्ट्रप्रति जिम्मेवार अनि अनुशासित नागरिक बिना बनेको छैन त्यसको लागि बिबेकशील र जिम्मेवार राज्यको आबस्यकता हुन्छ जसको अर्को नाम सुशासन । सुशासनको परिभाषा गर्नु
गणतन्त्र नेपालका बाहालवाला प्रधानमन्त्री खड्गप्रसाद ओलीले दुई दिन पहिले जुन ठाउँमा उभिएर मरेको बाघको जुँगा उखेल्ने भनेजस्तै भन्नुभयो- जनताले सम्मानपूर्वक नारायणहिटीबाट निकालेर सुरक्षाका साथ राखिएका महाराजाहरूबाट अशोभनिय अभिव्यक्ति
