अमेरिकाको भर्जिनिया राज्यस्थित मनासस सिटीमा नेपाल सहयोगी समाजद्वारा सञ्चालित नेपाली भाषा पाठशालाको चौथो बार्षिकोत्सव सरस्वती पूजासहित एक कार्यक्रमको आयोजना गरेर मनाइयो । समाजले गर्दै आएका विभिन्न सामाजिक गतिबिधीहरु
Another year has gone and come for Nepal football. As in past years,yet once,2019 proved to be unproductive and hugely disappointing on most fronts. I would like to
नेपालीपोष्टको नियमित लेखक तथा सहयोगी तनुजा पोख्रेल आफ्ना बुबा स्व. उपेन्द्र पोख्रेलको प्रथम पुण्यतिथिको अबसरमा आफ्नी आमालाई भेट्न नेपाल गएकी थिइन् । तर नियतीले उनको बुबा बित्नु भएको
मानव अधिकार तथा शान्ति समाजले “कर्मयोगी बद्री पहाडी समाजसेवा पुरस्कार” स्थापना गरेको छ । समाजसेवी एवं पूर्व प्रशासक बद्रीप्रसाद पहाडीको नाममा स्थापित यो पुरस्कार प्रत्येक वर्ष पहाडीको जन्मदिन
प्रवासमा छौँ मन दुख्छ हाम्रो आवास वा आँगन दुख्छ हाम्रो माया दया छैन विरान सङ्ग निसासिॅदै वाञ्छन दुख्छ हाम्रो रम्दैन आत्मा रसिला कुरामा पेलानले जोबन दुख्छ हाम्रो टाढा
पृय प्रधानमन्त्री, शायद तपाईंले मलाईचिन्नु हुन्न होला, धेरै अगाड़ी हामी सँगै झापा आन्दोलनमा थियौं तपाईको सपना तपाईको ऊर्जा तपाईको ओज र उत्सर्गको हामी कायल थियौं गोलघरका ती बर्षहरू,
ठ्याक्कै एक दशकपछि काठमाण्डु ओर्लिने अवसर जुट्यो । विदेशमा काम गर्नेलाई काठमाण्डु माइती जस्तै लाग्छ । मन खाने साथीहरु उतै, माटोप्रतिको हार्दिकता उस्तै, बालापनदेखिका सम्झना उतै । तर
नेपाल अमेरिका पत्रकार संघ (नेजा) को आगामी मे महिनामा न्यूयोर्कमा हुन लागेको सातौं अधिवेशनको तयारीबारे पत्रकारहरुबीच जनवरी १२, आइतबार छलफल गरिएको छ । नेजाले न्यूयोर्कको ज्याक्सन हाइटमा आयोजना
संयुक्त राज्य अमेरिकाको राजधानी ग्रेटर वासिंटन डिसी महानगर क्षेत्रमा नेपाली सामुदायिक भवन निर्माणका लागि गत बर्ष स्थापना भएको अमेरिका नेपाल साँस्कृतिक केन्द्र (NACC/न्याक)ले यही जनवरी १२ तारिख आइतबारका
मानव अधिकार अभियन्ता कृष्ण पहाडीको २९ औं कृति जगत्मुखी जीवनमुखी सेवामुखी जिजीविषा प्रकाशित भएको छ । विभिन्न अखबारहरूमा प्रकाशित पहाडीका २५ वटा लेख संग्रहित यो कृति मानव अधिकार
निर्माणधिन विश्वकै ठूलो हिन्दू मन्दिर स्वामीनारायण, अमेरिकाको न्युयोर्क सहरबाट १ घण्टा १५ मिनेटको मोटर दूरीमा रहेको न्युजर्सी राज्यस्थित रविन्सभिलमा पुग्दा ।
आमा ! संसारकै रुपमती गुणकारी “आमा” जति वर्णन गरेपनि कमै सेतो पहिरनमा परिवर्तन हुन पुगेकी सन्ततिको मुहारनै जिन्दगी ठानेर जीवन संघर्षमा तल्लिन आमा । जतिसुकै हुन् खाली पानाहरु
सँधै तिमीसँग दुखिरहने मुटु उतै कतै पर झाडीतिर लुकाएर स्याउला र पात पतिङ्गरले छोपेर निस्केको छु म रित्तै यात्रामा यतिखेर आफ्नै मुटु छैन मसँग । कति हाइसन्चो !
मेरो अनुरोध दिनु यो धर्तीलाई अनि मेरो प्यास आकाशलाई मेरो आशा फुल्दै गरेको पलाशलाई मेरो नैरास्यता डुबाई दिनु सागरको गहीराईमा मेरो सिमलको भुवा जस्तो कल्पना आफै फुक्नेछ त्यसलाई
