सयपत्री म यो मेरो अङ्गमा सय पत्र छन् सम्झनू पत्र यी मेरा उज्याला सय नेत्र हुन् म देख्छु चुँड्न आएका मान्छेका निर्दयी कर मुखमा मनको विम्ब भएको दृष्टिगोचर
अन्तर्राष्ट्रिय नेपाली साहित्य समाजले प्रत्येक दुई बर्षमा वितरण गर्दै आएको बिभिन्न विधाका सर्वोत्कृष्ट ८ वटा पुस्तक पुरस्कारहरू २०१९ बाट पुरस्कृत भएका पुस्तक र तिनका लेखकहरूको नाम घोषणा गरेको
जाउँ हामी बादलमाथि उड्दै टाडा-टाडा तिम्रो हाम्रो मायाप्रिति बनायौ अझै गाढा युगौंदेखि अधुरा छन् सबै प्रेमका कथा न त मुना पूर्ण भइन् न त कहिले राधा अमर कथा
कसैले अमेरिका र नेपाली जोडेर केहि कुरा गर्यो भने कान त्यसै ठाडो हुन्छ, के भन्न लाग्यो भन्ने कौतुहलताले ढपक्कै छोपिहाल्छ। यसैबीच एउटा उपन्यासको चर्चा सुनियो, खासै त्यस्तो चर्चा
त्रिपुण्डक धारिणी साध्वी म योगिनीको काँचो वायु झाँक्रोको चम्मर हल्लाउँदै बल्ल उत्रिएको छ आङमा १९९८ असार २२ गतेदेखि भड्किएको आत्मा। खबरदार ! अग्निको लप्का भएर मेरो कपाल सिरु
१ आशाको किरण जब मेरो मनमा कुनै कुरा बन्छ, अनि मस्तिष्कलाई छाम्न थाल्छ, असिम उद्देश्यले जब आकाश छुन्छ, अनि बादलसँग झुत्ति खेल्दै, योजनाका मुहान बनी धरतीमा वर्षन्छ ।
बिहानै उदाएर घामले पुग्न खोजेको ठाउँ तिमी नै हो सुन्दरताको वर्णन गर्दा कविले लेखेको सौन्दर्य बिम्ब तिमी नै हो । मलाई कहिलेकाहीं यस्तो लाग्छ दा–भिन्चीका अगाडि मोनालिसासँगै तिम्रो
नैतिकताको बोझ धान्न्नै नसकेपछि हजुर आँफैलाई चिन्न गाह्रो पर्दोरहेछ, लगातार चरित्र र इज्जतको तराजुमा जोखिंदा-जोखिंदा आफ्नै अनुहार पनि अर्कै-अर्कै लाग्दोरहेछ सँधै श्लील र अश्लिलताको चाल्नामा घान पर्दा-पर्दा त
विज्ञानले परिक्षण गर्नै बाँकी प्रयोगशालाभन्दा पर पराभौतिक विषयहरु आफ्नै खालि आकाश जहाँ जीवनका रूपरेखा तयार हुनेगर्छन् आत्माविश्वास जागेर आउँछन। तिम्रो त्यो स्वभावको अनुभव, अन्दाज भएको भए, हामीले जानेकोभन्दा
बिगत बनेर मेरो बर्तमान आउँछ जिन्दगीमा हमेसा तुफान आउँछ जान देउ जानेलाई रोक्न सकिन्न यहाँ रात गएपछि बिहान आउँछ आमा रोलिन् सरकार गम्भिर हुने होला भोली लाश बोकेर
म आफैँसँग आफ्नो परिचय मागिरहेछु चिन्न नसकेर आफैँलाई आफैँबाट भागिरहेछु ! धेरै ठाउँमा देखेको छु परिचय हुनेहरूलाई चिन्न गाह्रो भएको चिनिएकाहरू पनि एकाएक नचिनिएको ! तिमीले आफ्नो परिचय
डाँक बोकेर हिँड्ने हुलाकी हुलाकीको बाटो कुरेर बस्ने मेरी आमा आमाका धूमिल आँखा हुलाकीको हातको थोत्रो खाम र, चिठ्ठी हातमा पर्दा एक्कासी फेरिने आमाको आँखा र अनुहारको चमक
जिन्दगी भएन खास जस्तै हर्दमै भयो तमास जस्तै वेदना बढे सदैव चर्का आप्रवास भो पिनास जस्तै तर्सिएँ निकै नृशंसताले लाग्छ दुर्मना छ पास जस्तै बाँध भत्कियो प्रकल्पनाको बिघ्न
प्रिय ! म विदेशमा भौतारिरहँदा मेरा वरिपरि काग आएर मेरा कानका जाली फुट्नेगरि तिम्रो आहतको खबर सुनाइ रहेको थियो झन- झन ठूलो स्वरमा कराइरहेको थियो | तिम्रा पीडामा
